Przejdź do treści
Przejdź do treści
Plakat / grafika ekranizacji: PodpalaczkaKliknij, aby powiększyć
Grafika promocyjna: Universal Pictures Home Entertainment · Źródło ilustracji

Film, 1984

Podpalaczka

Amerykański thriller science fiction z 1984 roku w reżyserii Marka L. Lestera, ekranizacja powieści „Podpalaczka”. Dziewczynka potrafi siłą woli wzniecać pożary, a jej ojciec ucieka z nią przed tajną agencją rządową.

Tytuł oryginalny
Firestarter
Premiera
1984
Rodzaj
Film
Reżyseria
Mark L. Lester
Scenariusz
Stanley Mann
Na podstawie
Podpalaczka
Czas trwania
114 min

Opis

„Podpalaczka” (Firestarter) to film oparty na powieści Kinga z 1980 roku. Wyreżyserował go Mark L. Lester, a scenariusz napisał Stanley Mann. Głównych bohaterów zagrali David Keith, Drew Barrymore, Martin Sheen i George C. Scott. Film wyprodukował Dino De Laurentiis, a muzykę nagrał zespół Tangerine Dream.

Jako studenci Andy McGee i Vicky Tomlinson wzięli udział w eksperymencie, w którym podano im słaby halucynogen LOT-6. Wywołał u nich zdolności telepatyczne: Vicky potrafi czytać w myślach, a Andy wpływać na ludzi. Teraz są małżeństwem i mają córkę Charlene, zwaną Charlie, która potrafi siłą woli wzniecać pożary i przewiduje niedaleką przyszłość.

Eksperyment sponsorowała rządowa agencja Department of Scientific Intelligence, zwana The Shop, która, jak podejrzewa rodzina, ich obserwuje i chce zamienić umiejętność dziewczynki w broń. Andy musi uciekać z córką przed tajnymi agentami. Pomoc oferuje im rolnik Irv Manders i jego żona Norma, a agent John Rainbird zostaje wysłany, by ich schwytać.

Charlie gra Drew Barrymore, a jej ojca David Keith. Kapitana Hollistera, szefa agencji, gra Martin Sheen, a Johna Rainbirda George C. Scott. Freddie Jones gra doktora Josepha Wanlessa, a Heather Locklear matkę Charlie, Vicky. Film trwa 114 minut, zdjęcia zrobił Giuseppe Ruzzolini, a dystrybutorem było Universal. W Polsce film jest znany także pod tytułem „Płonące myśli”. Jego kontynuacją jest miniserial „Firestarter: Rekindled”.

„Podpalaczka” i muzyka Tangerine Dream

Oficjalna dyskografia Tangerine Dream przypisuje muzykę do filmu trzem członkom zespołu: Edgarowi Froesemu, Christopherowi Frankemu i Johannesowi Schmoellingowi. Album figuruje w niej pod rokiem 1984 jako ścieżka filmowa. Pozwala to precyzyjniej wskazać autorów niż samo zbiorowe określenie „muzyka: Tangerine Dream”.

Na stronie zespołu przytoczono nietypową okoliczność współpracy: według reżysera Marka L. Lestera muzycy nie obejrzeli filmu, lecz przesłali mu gotową muzykę. Informację tę należy traktować jako wspomnienie reżysera. Nie wynika z niej, że zespół nie znał fabuły ani nie otrzymał żadnych wskazówek.

Album do słuchania osobno

Opublikowany przez zespół wykaz zawiera jedenaście nagrań. Otwiera go „Crystal Voice”, a zamyka „Out Of The Heat”. Dyskografia zaznacza, że szczegóły listy utworów mogą różnić się zależnie od nośnika, dlatego przy porównywaniu kolekcjonerskich wydań trzeba sprawdzać konkretny egzemplarz. Karta albumu w oficjalnym serwisie Tangerine Dream zawiera pełną listę i odnośnik do sklepu zespołu. Opis dotyczy muzyki do filmu z Drew Barrymore z 1984 roku.

Obsada

Zdjęcia: Drew Barrymore — Eva Rinaldi, Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0; David Keith — see below derivative work: emerson7 | Talk (Domena publiczna), Wikimedia Commons; George C. Scott — unknown photographer - (Domena publiczna), Wikimedia Commons; Freddie Jones — Steven Whyte, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0; Heather Locklear — Alan Light, Wikimedia Commons, CC BY 2.0; Martin Sheen — Brian McGuirk from Providence, RI, Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0; Moses Gunn — Unknown authorUnknown author (Domena publiczna), Wikimedia Commons; Art Carney — News service (Domena publiczna), Wikimedia Commons

Pełna obsada i twórcy (13 osób)

Wybierz, na co się zgadzasz. Odmowa nie blokuje czytania portalu. Zgodę możesz później wycofać przyciskiem „Ustawienia cookies”.

Przeczytaj politykę prywatności

Dostępność i czytelność

Dostosuj sposób wyświetlania portalu do swoich potrzeb.

Uwzględniamy także systemowe ograniczenie ruchu. Klawisz Tab przenosi między elementami, Enter je uruchamia, a Escape zamyka ten panel. Całą stronę możesz powiększyć w przeglądarce.

Wybór zapisujemy tylko w tej przeglądarce, bez przesyłania go do zewnętrznych usług.

Otwórz oryginalny plik