Dolan’s Cadillac

„Cadillac Dolana” („Dolan’s Cadillac”) opowiada nauczyciel z Las Vegas, który jest zarazem narratorem i jedną z dwóch głównych postaci. Robinson został wdowcem, gdy Dolan, zamożny boss przestępczy, kazał zabić jego żonę bombą w samochodzie, by nie mogła zeznawać przeciwko niemu. Zabójstwo pozostaje niewyjaśnione, a Robinson, nieobyty w sztuce zemsty, nie ma żadnej drogi odwetu. Mimo to w ciągu siedmiu lat, w myślach nawiedzany głosem zamordowanej żony, układa plan odwetu.

Zemsta jako wieloletnia praca

Robinson nie posiada umiejętności zawodowego zabójcy ani wpływów Dolana. Opowieść opiera się więc na różnicy między pragnieniem odwetu a mozolnym zdobywaniem środków do jego przeprowadzenia. Siedem lat przygotowań zmienia zemstę z nagłego odruchu w zajęcie organizujące całe życie bohatera.

King opisał źródło pomysłu: podczas postoju przy robotach drogowych patrzył na stojącego przed nim dużego, zielonego Cadillaca Sedan DeVille. Z codziennej irytacji ruchem i remontem wyrósł punkt wyjścia makabrycznej historii. Ten szczegół pomaga zrozumieć znaczenie drogi i samochodu, ale nie zdradza rozwiązania planu Robinsona. W lekturze ważne jest również to, jak narrator przedstawia własną determinację i czy znajduje dla niej granicę.

Publikacja i wydania

Pierwodruk anglojęzyczny: „Castle Rock”, 1985. Tekst należy do zbioru „Marzenia i koszmary” („Nightmares & Dreamscapes”), wydanego w oryginale w 1993 roku.

Powiązane lektury

„Weselna chałtura” pozwala zobaczyć inną odmianę Kingowskiej opowieści o przemocy gangsterskiej i jej długich następstwach.

Przeczytaj o utworze „Weselna chałtura”.

Ekranizacja Jeffa Beesleya i nagranie Roba Lowe’a

Film „Dolan’s Cadillac” z 2009 roku wyreżyserował Jeff Beesley, a scenariusz napisał Richard Dooling. Wśród producentów oficjalny katalog Kinga wymienia Stephena Ondę, Alaina Gagnona i Rhondę Baker. Jest to odrębna adaptacja opowiadania, a nie część serialu „Nightmares & Dreamscapes”.

Angielski tekst czyta również Rob Lowe w wydaniu audio. W nagraniu zachowana zostaje rola opowiadającego o własnej zemście Robinsona; film pozwala z kolei śledzić przełożenie jego planowania na działania widoczne z zewnątrz. Obie wersje można porównać pod kątem czasu poświęconego przygotowaniom i narastaniu obsesji.